Art in Ladakh
Talk about perfect timing. We happen to be in Ladakh just as the world’s highest-altitude contemporary art biennale is taking place. Artworks are displayed across eight locations along a route of roughly 230 kilometers between Leh and Kargil. Today, we explored the exhibits in Leh. The quality was high, the settings were impressively well-chosen, and it kept us happily occupied for half the day. A highlight? A photographic record of a 600-kilometer walk—a pilgrimage—from Dharamsala to Leh undertaken in grueling conditions. A journey toward a kind of enlightenment. It is the story of Ben Viatte, a journey that prompted him to wonder: "Will it make me happy, fulfilled, any wiser, or dead?" Go see it. Afterward, we visited Leh Palace. Also beautiful. Lots of stairs. And great views. Leh has outgrown its seams but remains as atmospheric as ever. One Lonely Planet "must-see" was Lala’s Café; the sandwich tasted great, though the benches were low and hard—a truly authentic, rugged experience. The really hip, cool crowd these days heads to different kinds of watering holes, where all communication happens via mobile phone. Behind the bar, you’ll find some sharp-jawed hunk in trendy sunglasses making the customers swoon. What else has changed in the twenty-two years since my last visit? Sacred cows now roam this formerly strictly Buddhist part of India, and there are almost as many mosques as temples.
Art in Ladakh
Met je neus in de boter heet het. Nu we in Ladakh zijn vindt er de hoogst gelegen hedendaagse kunstbiënnale ter wereld plaats. Kunstuitingen over acht locaties langs een circa 230 kilometer lange route tussen Leh en Kargil. Vandaag deden wij Leh. Het niveau was hoog, de plekken indrukwekkend passend en het hield ons een halve dag van de straat. Een topper? Een gefotografeerde wandeling, een pelgrimstocht, van 600 kilometer van Dharamsala naar Leh onder zware omstandigheden. Op weg naar een soort verlichting. Het is het verhaal van Ben Viatte. Wat hem deed verzuchten “Will it make me happy, fulfilled, any wiser or dead”. Ga het zien. Hierna deden we Leh Palace. Ook mooi. Veel trappen. En uitzichten. Leh is uit zijn/haar voegen gegroeid maar onverminderd sfeervol. Een Lonely Planet ‘must see’ was Lala’s Café waar het broodje prima smaakte maar de bankjes laag en hard waren. Het echte originele afzien. Echt hipcool volk gaat tegenwoordig naar een ander soort drinkgelegenheden waar alle communicatie via de mobile plaatsvindt. Met achter de bar een stuk met scherpe kaaklijn en kekke zonnebril die de klanten laat smachten. Wat is er nog meer veranderd in die 22 jaar na mijn laatste bezoek? Er lopen nu ook heilige koeien in dit voorheen strikt Boeddhistische deel van India en er zijn nu bijna net zoveel moskeeën als tempels.
