Surprising Ipoh

 

Surprising Ipoh

‘Surprising Ipoh’ stond er ergens en daar was ik het mee eens. Een verademing na die kitch van de Camaron Highlands. Daar was als eerste een geweldig hotel. Een oud vervallen pand waar de acteurs van de Chinese opera ondergebracht werden, ergens begin vorige eeuw. Vervallen was het nog steeds maar via sluip door, kruip door gangen en trappen waren er geweldige industriële kamers gemaakt met alle comfort en zelfs ergens op het dak een zwembad. De receptie was een rommelhok waar je van alles zou verwachten maar geen plek met de laatste mogelijkheden van betalen en verwelkomen. Met een chipkaartje kon je overal binnen. Om die plek in de stad waar al die tijd een koffiehuis stond en staat was de oude wijk verfraaid met opgeknapte oude panden en sfeervolle winkels en ook nog bruisende straatjes vol met weer mooie streetart. In vroeger tijden vond men hier veel tin wat enorme aantallen Chinezen aantrok. Er ontstond een stad vol entertainment met theaters, de Chinezen begonnen te gokken en prostitutie tierde welig. Dat rauwe randje is er wel af. De Engelsen bouwden hier later ook veel mooie koloniale gebouwen. Dat is ook meegenomen. Ga maar kijken zou ik zeggen. Ipoh.