Arrival in Penang
Een laatste blik op Thailand en dan verschijnen de twee bruggen in zicht die het eiland Penang tegenwoordig verbinden met het vaste land van Malaysia. Wat een verschil met 43 jaar geleden dat er alleen een bootverbinding was en het stadje Georgetown nog een stadje was. Nu een metropool van jewelste met enorm veel highrises en volgepropte autowegen. Ben benieuwd of ik de sfeer van die tijd nog terug kan pakken. Het was een plek met een geweldige ‘fibe’ en eetplekken om van te watertanden. Of ben ik nu ‘hopeless romantic’? In het oude centrum zijn er in ieder geval nog veel oude huizen terug te vinden. De ‘shophouses’ van vooral de Chinese bewoners staan er vervallen bij al worden er ook veel opgeknapt. Restaurants zijn er nog steeds in overvloed en ook hier ‘Instagram’ rijen voor een karretje met onbestemde lekkernijen waarvoor alleen toeristen uit Azië in de rij staan. Zelf at ik een smal straatje met zo’n dertig kleine stalletjes die echter allemaal dezelfde kassa- en bestel-mijnheer hadden. Hij rende rond in zijn straat en zijn boekje waarin hij razendsnel de bestellingen noteerde was een kleinnood. Het eten heerlijk. De avond viel, een biertje erbij en dan naar bed in een sfeervol guesthouse uit vervlogen tijden. Ik ben net aangekomen maar het valt niet tegen. Welkom terug in Penang.
