No Machines or Tools

 

No Machines or Tools

De hele dag door Apatani land getoerd. Een bijzonder stukje Arunachal Pradesh, waar de Apatani al generaties lang een ingenieus landbouwsysteem onderhouden. Ze verbouwen natte rijst gecombineerd met visteelt in de velden, volledig met de hand en zonder gebruik van trekdieren of moderne machines. Vanwege dit unieke ecologische systeem staat het landschap op de voorlopige lijst van UNESCO Werelderfgoed. Dat zegt Google, maar ik kwam heel wat tractoren tegen op de smalle paadjes tussen de velden. De Apatani hebben van oudsher een animistisch geloof, waarbij onder meer de zon en de maan worden vereerd. Dat maakt de aanwezigheid van tientallen christelijke kerken in de vallei des te interessanter. Ik vraag me dan toch af wie er op zondag in de kerkbanken zit en wie er ondertussen naar de zon en de maan kijkt. Misschien is er sprake van een religieus compromis. Een beetje van boven, een beetje van beneden. In India kan kennelijk veel naast elkaar bestaan. Het verhaal is in ieder geval goed en ze zijn uiterst hartelijk in de omgang, al spreken ze zelden Engels. Apatani wel, maar dat staat niet eens in mijn vertaal app. Over de gezichtstatoeages heb ik gisteren al geschreven maar blijft fascineren. Zonder de neuspluggen ziet het er ook erg mooi uit en is het jammer dat het verdwijnt. Boven in de vallei hebben de Hindoes ook nog een plek met de Shree Siddheshwar Nath tempel waar een Shiva Lingam te bewonderen valt. Een natuurlijk gevormde steen die vereerd wordt. Een stier die voor de natuurlijk gevormde rots ligt moet je aaien voor meer geluk van boven. Apatani, animistisch, christelijk en hindoeïstisch. Alles lijkt hier door elkaar te lopen zonder dat iemand daar wakker van ligt. Morgen wacht alweer een nieuw avontuur. Ik ben uitgenodigd voor een bruiloft.