After Whisky Driving is Risky
“After whisky, driving is risky.” I’m back in the Himalayas, and slogans promoting road safety are once again blaring from thousands of signs. I’m on my way to Arunachal Pradesh, where it remains to be seen whether I’ll be allowed to enter. But first, I pass a wonderful roadside sign: “Be careful: Tigers! Stay in the car. Drive slow.” Personally, I’d be inclined to drive faster, but—as the saying goes—when in Rome, do as the Romans do. There was certainly plenty of food for the tigers, with thousands of little monkeys lining the road. A short while later, I reached the checkpoint. Lots of forms and questions: “Car?! No motorcycle?! Who is your guide?! Who is your driver?! You’re driving yourself?! 77!!! Where is your wife?! Alone?! Where are your license plates?! Okay, okay—you can go.” And so, I drove in. Whenever I stop, a photo session ensues; people even flag me down just to take a look inside the car. A young couple, in particular, wanted a picture with my vehicle. She posed gracefully and naturally, while he spent ages fixing his hair and putting his sunglasses on and off—a long, drawn-out affair, but the result was pure glamour.
The road is winding—incredibly winding—with many steep climbs and treacherous descents. The sun began to set, dark clouds gathered, and after a few more twists and turns—and a couple of wrong turns—I finally arrived at a hotel perched atop a mountain in Dirang, reached via a hair-raising path. It’s certainly a good way to brush up on my gear-shifting skills! It gets dark early here.
After Whisky Driving is Risky
“After Whisky. Driving is risky.” Ben weer in de Himalaya en de spreuken voor veilig verkeer blèren weer van de duizenden borden af. Op weg naar Arunachal Pradesh waar het spannend wordt of ik binnen mag. Maar eerst nog een prachtig bord langs de weg met “Be Carefull: Tigers! Stay in the car. Drive slow.” Ik zou sneller rijden geloof ik maar s’lands wijs s’lands eer. Er was voldoende voer met de duizenden kleine aapjes langs de weg. Even later was daar de controle post. Veel formulieren en vragen. “Car?! No Motorcycle?! Who is Guide?! Who is Driver?! Self drive!! 77!!! Where is the wife!!? Alone?!! Where are the Licence Plates?! Okay okay. You can go.” En ik reed binnen. Als ik stop volgt er een fotosessie, ze houden me zelfs aan als ze in de auto kijken. Maar een jong stel wil met mijn auto op de foto. Zij keurig poserend, naturel op de foto. Hij, haren doen, zonnebril op en af, het duurt allemaal lang. Maar dan een en al glamour.
De weg is bochtig, heel bochtig. Veel steile hellingen en gevaarlijke afdalingen. De zon zakt weg, donkere wolken, nog meer bochten, foutieve afslagen en uiteindelijk een hotel boven op een berg in Dirang met een halsbrekende pad er naar toe. Zo leer ik wel weer schakelen. Vroeg donker hier.
